Spraakverwarring:
Liep ik met C en Leen op de markt; riep ik wijzend naar een orchidee; oh kijk eens wat mooi!!! Zag ik Thaise jongens verbaasd kijken, waarop C. zei: “Mooi” spreek je hier net zo uit maar betekent: Schaamhaar.
Als ik in mijn enthousiasme zeg: “wauw,” kijkt iedereen in de lucht (betekent vlieger) en wat te denken van deze: Ligt Leen bij de masseuse, ze doet hem pijn en hij roept: “Au”. Helaas dat betekent: “lekker, ik wil graag meer” De masseuse doet hem dus nog meer en harder :Au,au,au!!
Zondagavond met C en P, G en N , Loran en Ron wezen eten, Loran had gasten over uit de States, dus dat werd toch nog een groepje van tien. Verder heb ik Loran niet zoveel gezien dit jaar, ze heeft het druk met tv en radiowerk, de honden en vaak gasten. Af en toe zie ik haar voorbij rennen als ze voortgetrokken wordt door de honden over het strand, gillend: Hi Janet, see you tomorrow!
Maandag: Recht tegenover ons aan de overkant van Sukhumvit is een agrarische school “in de bloemetjes gezet” de prinses kwam hem officieel openen. Een hele week open dag, zeg maar. Dat houdt in dat het momenteel vreselijk druk is en je met gevaar voor eigen leven oversteekt (nu zeker dus). Tientallen bussen, auto’s en alles wat kan rijden, wordt op “ons” pleintje geparkeerd. Het strand is al een paar dagen overbevolkt, maar wel een gezellige drukte. Wij hebben dus ook over het schoolterrein geslenterd en o.a. de prachtige orchideeën bewonderd.
Maandagmiddag naar de film met z’n drieën, the Elephant King, opgenomen in Chang Mai, Thailand. Heel herkenbaar dus. De mannen ontmoetten ons daarna in het nieuwe winkelcentrum waar we met z’n zessen bij een Japanner aten (ronddraaiende lopende band langs de tafeltjes, waar je zelf schoteltjes af moet pakken met voedsel naar keuze dat je in de bouillon doopt, met een netje er weer uitvist). Heel trendy, je moest op een nummer wachten voordat je werd toegelaten en er stonden rijen wachtende voor ons.
Dinsdag: Het afscheid nemen en gedag zeggen begint al; Gerda en Nico zijn nu naar Krabi en als ze terug komen zijn wij er niet meer. Gisterenavond hebben we dus weer zitten borrelen, Lida en Paul waren er ook, dus daar hebben we ook alvast gedag tegen gezegd. Dit is dus de week van het afbouwen.
Vrijdag, Leen z’n bowlingdag, de laatste officiële dag van de league, volgende week wordt er wel gespeeld maar dan alleen om geld en weddenschappen en het afsluiten van het seizoen. Ridge en Sue haalden ons zoals gewoonlijk op, meestal ga ik mee in de bowling een kop thee drinken en daarna doe ik wat boodschappen. Ik heb voor de eerste keer deze vakantie regen gehad. Een flinke tropische regenbui spoelde binnen een paar minuten de krullen uit mijn haar. Ik kon gelukkig schuilen want ik was ook nogal luchtig gekleed, dus snel “doordrenkt”. De straten werden weer eens schoon gespoeld, de auto’s gewassen en de bomen en struiken kregen weer eens water, dat was ook echt nodig.
Na het bowlen zijn we naar het huis van Ridge en Sue gegaan. Ze wonen hier zo’n tien kilometer vandaan aan de andere kant (dus niet aan de zeekant) van Sukhumvit. Een heerlijk huis met een klein zwembad en een mooie tuin. Ze kweekt zelf haar orchideeën. De bomen waren (vergeleken met vorig jaar) flink gegroeid. Hoewel haar naam anders doet vermoeden is Sue een Thaise. Ze weet erg veel van kruiden en alles wat er groeit en bloeit. Als je in Nederland met iemand door de tuin wandelt bewonder je meestal de mooie planten en bloemen, hier moest ik van elke struik plukken en proeven. Ze krijgt het voor elkaar om een hele maaltijd samen te stellen uit de dingen die in haar tuin groeien. Zo heb ik weer wat geleerd. Een gewasje schijnt erg goed voor mijn suiker te zijn. Niet alles was even smaakvol, soms erg scherp, maar soms ook heel bijzonder. Ik voel me al een beetje Thai worden, die eten ook de hele dag alles wat ze tegen komen in de natuur, zoals ik vroeger als klein meisje op zuring of korenaren liep te kauwen. ’s-Avonds zijn we met z’n vieren wezen eten bij een Deen en zijn Thaise vrouw. Gedurende de dag werd er gehengeld naar onze plannen voor het komende jaar. Ze gaven aan dat ze het wel erg leuk zouden vinden als we een huis in hun omgeving zouden huren. Voor hetzelfde bedrag (als we nu uitgeven) zouden we er nog een auto en “maid” bij kunnen huren en het hele jaar erover kunnen beschikken. Je hebt daar meer privacy en rust dan hier, maar het is dan ook wel weer wat eenzamer natuurlijk. Nou ja, het klinkt natuurlijk aantrekkelijk, aan de andere kant zijn we nu ook aan ons stekje gehecht en een beetje verwend door het mooie uitzicht en het zeebriesje, bovendien integreren wij net iets makkelijker in de leefwereld hier van de farangs dan in die van de Thai.
Maar de vrijdag (=bowlingdag) is dus ook heel gezellig. Vorige jaren ging Leen ook op maandag bowlen, dit jaar alleen op vrijdag,
Geen foto’s gemaakt vandaag, daarom een paar van de Lizard die bij Elaine (4e verdieping) op het balkon zat.
Vandaag een super vakantiedagje gehad. Met z’n vieren zijn we naar het navy-beach geweest. Het ligt hier zo’n tien kilometer vandaan. Een heerlijk strandje in een baai met wat bomen,verscholen op het grondgebied van de navy. Het water is er helder en schoon. Je kunt er heerlijk lunchen en de kleine aapjes pikken af en toe de restjes uit de vuilnisbakken.
Ik heb misschien iets te veel van de zon genoten, mijn bikini-afdruk zit in mijn huid, maar het was zo heerlijk op een ouderwets houten ligstoeltje, een licht zeebriesje, muziekje op mijn hoofd, uitkijkend over de zee, een paar laag overvliegende aalscholvers. Ik heb “sand-dollars” gezocht en kleine visjes zwommen tussen mijn voeten door Bijna volmaakt geluk zou ik zeggen.
Ik was hier vorige jaren al eerder, toen waren er meer apen dan mensen, inmiddels is het andersom. Want ook andere “farangs” (= langneuzen, buitenlanders) weten dit paradijselijke plekje inmiddels te vinden.
Zaterdag: Leen is een dagje met een vissersboot meegeweest om te vissen, snorkelen en de aapjes te voeren op Monkey-island.
Zondag: Autorally, een autorit voor dummies, ik zocht overal wat achter (niet doen dus), A. dacht dat de tijd belangrijk meetelde (nee dus). We moesten attributen verzamelen (waar later niemand meer naar vroeg) enz. De organisatie had dus wel wat professioneler gekund. Maar we hebben het wel gezellig gehad en zijn op plekjes geweest in onze omgeving waar we niet elke dag komen. We hadden wel een bijzondere auto vind ik. Drie generaties vrouwen. De enige vrouw achter het stuur van de twintig auto’s die meededen. Vier vrouwen en 1 man. De jongste en de oudste deelnemer, alles zat vertegenwoordigd in onze auto. N.L.; Leen, Alexandra (die onlangs haar rijbewijs heeft gehaald) achter het stuur, naast mij zat oma van 88 (heel lief en vitaal, gewoon een leuk mens), en Lela (achterin de bak). We hadden 3 ritten onderbroken door koffiepauze, lunch en men kon punten behalen met o.a. darten, flessen omgooien, wijn testen en vragen oplossen. We hadden best wat vragen goed en ook goed gereden, het is me nog steeds niet duidelijk waarom we van de 20 slechts op de 16e plaats geëindigd zijn. Wel waren we wat in het nadeel omdat er in de andere auto’s bijna steeds tenminste 1 Thai zat, dus dat leest wat makkelijker en die weten natuurlijk ook beter de weg. Wij moesten het met de kompas doen.
Het was een gezellig dagje (met een klein wolkje) letterlijk en figuurlijk. Er kwam n.l. een Thai op een brommertje de hoek omzeilen aan de verkeerde kant van de weg. Alexandra week in een reflex uit en de brommer ook, sloeg om en gleed schuin onder de auto, geen helm op natuurlijk. Dat was even schrikken voor iedereen. De man maakte een hoop kabaal en drama, maar uiteindelijk had hij (gelukkig) niets, ook de brommer was nog heel. Ik weet niet of Boedha ook beschermengeltjes in dienst heeft, maar als dat zo is hadden ze het druk met ons die dag.
Doordeweeksedagen: Vroeg eerst mijn metertjes langs het strand gelopen, is wel gezellig, lijkt wel een estafette, je komt elke ochtend dezelfde mensen tegen. Daarna mijn baantjes in het zwembad, naar boven koffie zetten, op het strand lunchen, ‘middags een massage, douchen, eten maken en s-avonds buren die we pas kennen op bezoek gehad. Elaine en Bob (expats die binnenkort weer vertrekken ) zo gaan de laatste weken in sneltreinvaart voorbij.
Woensdag:
Van Elaine had ik gehoord dat er in Pattaya een kookschool is die ook fruitcarvinglessen kan geven.
Rolina wilde het ook wel doen en zo kon ik een afspraak maken voor een privéles voor ons tweeën. Nou dat was hard werken! Eerst even naar de markt om fruit te kopen en daarna snijden van 9 tot 2 uur aan één stuk. Het snijden was extra vermoeiend omdat het bloedje heet was, benauwd, insecten ons belaagden en we flauw van de honger werden. Het toilet was misselijkmakend en alles was plakkerig, rommelig en vies. Maar ja TIT (This is Thailand) en qua uren kregen we waar voor ons geld. Om eerlijk te zeggen hebben we het niet helemaal kunnen volbrengen en wilden we het thuis eventueel verder afmaken. Ik heb wel wat basistechnieken geoefend, maar het is niet te vergelijken met Sitca, een professionele school op Koh Samui waar ik een paar jaar geleden was. Toch was het een leuke dag.
Ober !!! Voor mij wat brokjes en geef die farang maar een Shinga
Maar de naam van dit eiland is : Monkey Island