Om van het Reggae-festival mee te genieten kwamen P&C, Ron en Lauren, gezellig op de borrel, eigenlijk hadden we alles al met het sound=checken gehoord, maar nu kregen we er een lasershow bij en later op de avond ook nog vuurwerk. Tot midden in de nacht kon je maar beter niet naar bed gaan want je werd er toch weer uitgedenderd. Hoewel het wel druk bezocht was, werd het verwachte bezoekersaantal niet gehaald vermoed ik. Het waren er eerder duizend dan tienduizend, maar de herrie was er niet minder om. De troep ook niet, ze waren vandaag nog bezig het laatste vuil te verzamelen. Ook afgelopen nacht was het weer raak, een feestje op het strand of pleintje, geen idee, het duurde tot na 2 uur in de nacht voor het weer een beetje rustig werd, wel jammer want dan kunnen we niet met de deuren open slapen, dat doen we eigenlijk liever dan de airco aan.
Van de week zijn we met z’n vijven naar de nieuwe bioscoop in Central Festival geweest. Het was een kleurrijke fantasiefilm: Avatar!! Driedimensionaal. Gelukkig was het er niet zo koud als we verwachtten, ik had sokken,sjaal en vest bij me, wel allemaal aangehad maar de temperatuur viel mee. De film vond ik heel bijzonder, een soort modern sprookje , een droomwereld buiten de aarde, met goed en kwaad, wat romantiek, een beetje oorlog en buitenaardse wezens. Maar het was ook leuk om je heen te kijken in het donker. De stoelen konden niet rechtop maar stonden in een lig-stand en iedereen had zo’n maffiosobrilletje op. Soms leek het of de attributen uit de film de zaal in werden gesmeten en je zag dan de toeschouwers wegduiken om ze te ontwijken. Ik zelf had ook een paar keer de neiging om de zwevende sierlijke kwalletjes aan te raken.
Inmiddels is het Kerst. Wij hebben geen versieringen of boompje staan, maar de balkons om ons heen worden steeds kleurrijker met lampjes e.d. Wel heb ik inmiddels twee mooie orchideeën in mandjes opgehangen, maakt het net iets huiselijker. We hebben naar Andre Bocelli op t.v. gekeken en naar het oranjejournaal, zo zijn we ook weer op de hoogte van ons eigen koningshuis nietwaar.
Vanmiddag op het strand geluncht en vanavond gaan we gezellig naar het lighthouse om wat te eten, maar een Kerstdiner dat wordt het vast en zeker niet.
Js
Al een hele week soundchecks..maar dan nu het echte concert.
The Smiley-fest een International Music Festival van Ska & Reggae
met groepen als The Skatalites, Prince Fatty, windy City, T-Bone,Skalaxy
en als uitsmijter de groep Teddy ska Band.
Je moet er maar verstand van hebben..maar een ding was deze zaterdagavond duidelijk.
Hier hebben ze nog geen limiter op de maximale geluidsdruk.
Zelfs op ons balkon kon je elkaar niet verstaan.
Ach het duurde maar tot half vier in de morgen..toen zijn me maar gaan slapen.
ls
Vandaag samen naar de bowling, grappig dat het meisje dat daar al jaren werkt me meteen herkent als ik binnenkom en dan vraagt; same? Hot tea?
Schuin aan de overkant is een klein winkelcentrum daar zag ik waar ik toevallig over gelezen heb in een Nederlands magazine ,maar hier hebben ze dat dus ook, zag ik het in de praktijk: Een soort aquarium waar je met je voeten in gaat zitten. Er zwemmen kleine visjes in die aan je voeten gaan knabbelen, je een soort voetmassage geven, ze eten de dode huidcellen van je tenen, ik heb het niet gedaan maar wel even op de foto gezet.
Na het bowlen, Leen moet er nog even inkomen en met een fikse verkoudheid gaat het nog lastiger, zijn we even een paar boodschappen gaan doen , maar het was druk, verkeersopstoppingen door een soort carnavaleske optocht.
We hebben geen idee natuurlijk ter ere waarvan het was.
Sommige van onze buren ontvluchten deze dagen de herrie van hier. Tot in Pattaya hangen de reclameborden over het ska en reggae festival. Inmiddels staan er grote tv-schermen opgesteld en zijn ze de hele dag en avond aan het soundchecken, oorverdovend, we kunnen elkaar niet verstaan of we moeten alle deuren sluiten (beetje heet). Maar weggaan is voor ons even geen optie, morgenavond komen Ron en Loran om mee te genieten, want hoe dan ook zitten we wel eerste rang op ons balkon, of onze trommelvliezen het overleven valt nog te bezien. Gelukkig houden we wel van deze soort muziek, maar die bassen bezorgen me nu al buik en Leen hoofdpijn. Wordt vervolgd.
JS
Toen we vanmiddag via de camera die Leen opgesteld heeft in Kloetinge door het raam naar buiten keken, zagen we een flink pak sneeuw liggen. Hier hebben we inmiddels een fikse regenbui gehad. Hopelijk klaart het de lucht wat op want er hangt al dagenlang een soort dikke smog die het erg benauwd maakt. Leen is al een keer wezen bowlen en heeft besloten alleen op vrijdag mee te gaan spelen. Jammer dat zijn teammaatje Ridge deze week onverwacht naar Amerika vertrekt voor een korte periode. Inmiddels hebben we de verjaardag van P. gevierd, net als vorig jaar beneden in de tuin.
Het was erg gezellig , met heerlijk eten van de Italiaan en de wijn (die speciaal uit Bangkok was aangevoerd) vloeide weer rijkelijk zeg maar. Het is bijna een reünie en misschien wel een traditie aan het worden. Ik hoop dat hij nog lang zal leven! De volgende ochtend werd ik om een uur of zes gewekt door een geluid dat ik niet thuis kon brengen. Vanaf het balkon zag ik een grote groep (100 mensen?) in een vreemde houding massaal een soort groet naar de opgaande zon maken, daarna zaten ze in de Boeddha-houding en verdwenen ook weer plotseling.
Misschien had het iets te maken met de datum 12-12, ik weet het niet, maar ik dacht, oké ik ben weer in Thailand, het blijft verbazen. Om half negen in de ochtend gaat de wekker ‘telefoon’ en staat Leen op om zijn ochtendloop met P te doen. Soms ook vergezelt N ze en zie je drie grijze,wijze macho’s op het pad hun eten en drinken van de vorige avond wegwerken. We komen de tijd wel door; zo hebben we gezocht naar een geschikt aanrechtblad, maar ja dan heb je het nog niet meteen in huis natuurlijk. Leen is er best weer druk mee, want het moet wel goed gebeuren natuurlijk. Ik ben inmiddels ook naar de kapper geweest, het is te klef hier voor dat lange haar, dus ga ik voorlopig met een kort koppie door het leven, ook al probeerde de Thaise om het glad te föhnen, zo gauw ik buiten sta springen de krulletjes er weer in, hopeloos. We zijn naar Ban Saree (dorp verderop) geweest om te eten met G en N. in het visrestaurant dat boven de zee hangt en waar de Thai nog steeds elke avond gebruik maken van het terugtrekken van het water en met kleine lampjes zoeken naar schelpdieren om te eten. Ook in Pattaya waar we gisteren met Ron en Loran bij Chez Amis zijn gaan eten, is niet veel veranderd. We hebben al een paar keer over het strand geslenterd, vooral om de bouwactiviteiten van wat dichterbij te bekijken.
Ze zijn n.l. al een aantal dagen bezig om van het strandje een festivalterrein te maken. A.s. zaterdag worden hier zo’n tienduizend bezoekers verwacht voor een groots Reggae-gebeuren. Leen vindt het prachtig om te zien hoe ze alles bouwen en welke apparatuur ze gebruiken. Een groot spektakel moet het worden aan het audio arsenaal te zien en de aggregaten die staan opgesteld.
Maar de Thai die hier wat ligstoelen en tafeltjes exploiteren en de toeristen voorzien van een drankje, hapje rijst of een massage, zullen er niet zo blij mee zijn, want voorlopig zijn ze verdreven en hebben dus al meer dan een week geen inkomen.
Wordt vervolgd. JS
We beginnen in ons ritme te komen. Vandaag voor het eerst met het openbaar vervoer (de songtau dus) op pad.
Lekkere haai …. op de markt
We hadden de hele morgen vergeefs gewacht op een meneer die zou komen kijken naar een keukenkastje dat verrot is, Leen wil het repareren maar heeft daar materialen voor nodig. We hebben ons voorgenomen dat we vanaf nu niet langer dan twee uur blijven wachten als er iets wordt afgesproken, dat vergt al aanpassing genoeg voorlopig.
Onze 2e cache gevonden vandaag. Dus een eindje in de middaghitte lopen banjeren. Op een kleine begroeide helling ergens op een achteraf plekje. Ik stond onder een boom waar een heel merkwaardig gevormd vogelnestje in zat, stom dat ik geen foto gemaakt heb, maar misschien kwam dat omdat ik werd geprikt door een rode mier. Mega-mieren zeg maar. Leen trotseerde ze en is denk ik ook niet bang een slang tegen te komen, anyway, hij heeft hem dus weer gevonden. De volgende liet zich niet zo makkelijk loggen, jammer.
Inmiddels alweer wat buren en bekenden begroet en gisteren kwam kleine Carlijn even gezellig bijbabbelen. Toen ik haar terugbracht kwam ik aan het strand mijn Amerikaanse vriendin L. tegen met haar 4 werkelijk angstaanjagende honden, on -aangelijnd , mijn broek was meteen doorweekt van het zeewater, gelukkig bijten ze niet direct , maar dat weten de Thai die daar hun namiddag rondje lopen niet en er bleef dan ook iemand stokstijf van angst staan op het pad, ik voelde met hem mee, geneer me rot, maar kan er ook niets aan doen.
Ik heb al drie keer een aantal baantjes in het zwembad getrokken, al een paar keer zelf gekookt. We hebben denk ik al zo’n 50 liter water gesjouwd en ik ben begonnen aan het bewerken van meloenen, die zijn hier beter te betalen dan in Nl , dus kan ik me uitleven. Aankomende week komen de benedenburen ook weer en P.&C komen morgen terug van hun zeiltocht naar Koh Chang, ze stuurde een sms-je dat ze voor anker lagen onder de sterrenhemel, ook heerlijk natuurlijk.
De avonden vervelen we ons absoluut niet, we hebben tv-series meegenomen en trekken ons terug op de bank, glaasje spa erbij en lekker kijken (daar komen we thuis niet zo vaak aan toe). Maar we kunnen ook het journaal volgen en De wereld draait door, dus we blijven op de hoogte van het thuisfront.
JS
op ons altijd zo rustige strand stond dit weekend een podium opgesteld.
Tot laat op de avond karaoke en thaise muziek.
Moet kunnen zeggen ze hier !!!
Ls