Dit staat er op de website van de Nederlandse Vereniging in Thailand…..
www.nvtbkk.org/cms/
Laat u zich registreren bij de Nederlandse Ambassade en lees hier de laatste informatie van de Nederlandse ambassade.
Dan bent u van harte uitgenodigd op onze maandelijkse borrel a.s. donderdag 4 december en op ons sinterklaasfeest op 5 december. En was u aanwezig op onze speciale borrel op zaterdag 29 november, dan vindt u daarvan hier een verslag met foto’s.
Verveeld? Maak dan een fietstocht door Bangkok. Speciale aanbieding voor gestrande Nederlanders hier.
m.a.w….. laten we vooral vrolijk blijven nu de politie in slagorde de protestanten van de vliegvelden probeert te verdrijven.
Breaking News is er ieder uur op alle grote nieuwszenders
demonstranten op de vliegvelden
De minister president met toespraken
De politie in slagorde op gepaste afstand van de demonstranten
en hier in Ban Amphur gaat de zon weer vredig onder…net als gistereren.!!
Hoe is het morgen..
we weten het niet maar hopen voor iedereen dat het rustig blijft.
Vreemd, zo snel het alweer gewoon is om hier te zijn. Mensen begroeten, omarmen, ons met welkom thuis, alsof we even in Nederland op vakantie zijn geweest.
Dus het leven draait hier gewoon door, in een lagere versnelling dat wel. Leen loopt samen met P. elke ochtend na het ontbijt zijn baantjes langs het strand en ik zwem mijn baantjes in the pool.
Verder vullen we onze dagen met lezen, wat klusjes in huis, boodschappen doen, internetten en al wat zich voordat (even winkelen, lunchen met P&C, avondeten). Ik heb al twee keer zelf gekookt gewoon omdat ik dat ook gezellig vind (uit eten is eenvoudiger en niet veel duurder).
We zijn er nu ruim een week, maar het lijkt alweer langer.
Het is hier erg onrustig op het politieke vlak. Ook in Nederland dringen de berichten door natuurlijk. Bangkok is hier zo’n 2,5 uur vandaan, maar er in of eruit gaan lijkt me nu niet zo verstandig. We beschouwen onszelf niet als toeristen, leven wel mee met de mensen die gisteren op het vliegveld waren, waar een horde demonstranten korte metten maakte en momenteel de verkeerstoren nog in handen heeft.
Het vliegveld is gesloten en er zijn gewonden gevallen. De Thaise t.v. en Aljazeera houdt ons op de hoogte, ik weet alleen niet of die berichten ook doordringen in Isarn waar broerlief zit.
Mijn broer zou één dezer dagen overkomen vanuit Kohrat, maar ik denk dat ik hem dat moet afraden en hij de trip nog maar even uit moet stellen.
Van insiders hoorden we dat er een groepering is die de regering omver wil gooien, er was enig uitstel omdat de (in februari van dit jaar) overleden zus van de koning, afgelopen week gecremeerd is.
Als er wat gebeurt, zal dat volgens mij pas zijn na de verjaardag van de koning, hij wordt 5 december 81 jaar.
Misschien loopt het met een sisser af, misschien brandt de hel los, afwachten maar. Wij zitten niet direct op de brandhaarden, hoewel er momenteel niemand het land in of uit kan, zal daar wel wat voor geregeld worden, het is alleen zaak dat je samenscholingen niet opzoekt. Maar dat was vorig jaar rond oud en nieuw eigenlijk ook zo.
Wij maken ons niet hevig ongerust om ons eigen hachje momenteel, dus hopelijk onze familie en vrienden ook niet.
Maar wij houden jullie op de hoogte.
een drankje uit het paradijs, verkrijgbaar hier op aarde….gewoon ECHTE koffie dus
Maandag is poetsdag en de nieuwe terrasmeubels zijn gearriveerd.
Maandag is vanaf nu ook boodschappendag, een hele onderneming, dat wel!
De hele week was het tamelijk rustig op het strandje van Ban Amphur, maar vandaag was het zondag en een mooie zonnige dag. Ook Thaise families trokken naar het strand vandaag. Grote zeildoeken werden uitgespreid onder de palmbomen, jong en oud installeerde zich daar op, het paviljoentje werd in gebruik genomen als buitenkeuken, een heleboel voedsel aangevoerd.
Jong en oud vermaakten zich de hele dag met eenvoudige spelletjes die we bij ons al lang vergeten zijn zoals touwtrekken, elkaar volle flessen water afhandig maken, met een ballon tussen twee hoofden het snelst proberen te zijn, een soort tikkertje doen en iedereen deed mee. Van oma’s tot peuters.
De hele dag werd er muziek gemaakt, gezongen en met twee lege plastic flessen op bongo’s een drumgeluid gefabriceerd. De feestvreugde verhoogd door een paar flessen plaatselijke whisky. Ze hadden enorm veel plezier met z’n allen, wij ook, want het was vermakelijk om naar te kijken en deed me denken aan de zondagochtenden toen ik zelf nog een klein meisje was en we met de hele familie bij oma thuis aan de waterput onder de lindeboom zaten. In de (Barneveldse) beek ,die achter het huis liep, gezwommen werd en waar we met z’n allen ook zoveel plezier hadden,waar ook vooral veel gekletst en gelachen werd.
J.S.
Omdat er werkzaamheden aan het spoor waren en er vanaf Bergen op Zoom bussen werden ingezet heeft Henk ons zondagochtend om half acht naar het station van Roosendaal gebracht. De treinreis was hilarisch, i.p.v. de rust die we nog even dachten te vinden konden we tot bijna Amsterdam aan toe meegenieten van de bloemen onzer natie die zojuist een festival in België hadden verlaten en nu half gedrogeerd, uitgeteld, bezweet, in de eerste klas coupés hingen, hurkten, pitten met open monden en stinkende adem, zonder of met een verkeerd kaartje, om daarna het feestje in Amsterdam nog eens dunnetjes te gaan overdoen. De conducteur vroeg halverwege de reis assistentie aan en met z’n drieën hadden ze er heel wat werk aan om de trein “op te schonen”. Weer wat nieuwe scheldnamen geleerd.
De vliegreis verliep prima. Ik heb 4 films gekeken en Leen speelde spelletjes op het schermpje van de stoelen voor ons.
Bij aankomst moest ik weer even wennen aan de geur van Thailand en de natte klamme deken die opnieuw over ons werd uitgespreid.
We hadden vanuit Nederland al een taxi geregeld en die bracht ons in snel tempo naar Ban Amphur.
De reis blijft vermoeiend, ik heb toch altijd wel een paar dagen nodig om weer in mijn ritme te komen, dus voor mij was het meteen het bed opmaken en dan eerst eventjes liggen.
Leen liep als een drieste beer door het appartement want de telefoon en internet deden het niet. Hij was druk met dingen te regelen en “moest” meteen naar de TOT (telecommunicatie). Peek en Cloppenburg (P en C) zijn hier al vanaf begin november dus dat was gezellig even bijbabbelen en met z’n viertjes borrelen en eten. Wat zijn wij blij met het nieuwe restaurantje aan het einde van onze boulevard. (De Vuurtoren). Ze serveren er zowel Thai als Westers. Elke avond lonken haar lichten als een sirene op het moment dat onze magen beginnen te knorren, en …je komt er iedereen weer tegen.
Koffers zijn uitgepakt, boodschappen (door Leen) in voorraad gehaald, dus het gewone leven kan weer doorgaan.
De banden van de fiets zijn opgepompt, Leen is er al op naar de kapper geweest en heeft onderweg zelfs een fles witte wijn kunnen bemachtigen. En ook heel belangrijk Internet doet het weer. Zo vervallen alle grenzen en hebben we al met de kinderen, familie, vrienden en bekenden kunnen skypen, chatten en mailen.
De zon in de zee zien ondergaan vanaf ons balkon, de uitvliegende vleermuizen tegen schemering, het rustige strandje, de oude boom waarvan het lijkt of de kleurige linten de wortels bijeen houden, alles is al zo vertrouwd.
De Thai zijn aardig doch rechtstreeks, zo kreeg ik van het hoofd van de huishouding te horen dat ook ik behoorlijk “fat” was geworden. Daarom hebben we ons voorgenomen om elke dag wat meer te gaan bewegen,
Leen ging zelfs vanmorgen om 10 uur al een paar baantjes zwemmen, dus komen we als twee slanke dennen terug naar Nederland, ooit.
Een hele uitdaging hier waar het de hele dag naar eten ruikt en de warmte dorstig maakt.
Spanning op de ADSL modem maar geen telefoonlijn !!!
Waar zaten de draden ook al weer….oh ja …in het plafond achter de lamp.
Logisch toch ! Het is even zoeken , maar dan heb je wat…..namelijk: Internet